In okt '07 zijn wij in de mmm terecht gekomen. Wij kunnen helaas niet zwanger worden zonder hulp van de arts. Ik heb toen 2 jr lang Clomid geslikt, vanwege PCOS, die meerdere malen is verhoogd. Mobiliteit van man waren goed. De gyn vond het niet nodig om hem regelmatig te onderzoeken. Na 2jr vond hij het ook niet nodig om mij verder te sturen omdat ik nog zo jong was zei hij. Op veel aandringen hebben wij toch een andere gynaecoloog gekregen. Hij vond het absolute waanzin dat ik al 2jr Clomid nam en dat mannetje maar 1x was onderzocht. Na een nieuw onderzoek bleken zijn mobiliteit en vitaliteit ver onder de maat te zijn gezakt. Dus doorgestuurd naar de infertilliteit. Daar begon het hormonen spuiten en om de dag naar het ziekenhuis. Hoe blij wij ook waren, we waren ook bang! De 1e IUI was op het randje, zijn zwemmers waren net 'goed' genoeg. De 2e IUI was hetzelfde. 3e IUI ging niet door. Mobiliteit was te slecht. De Uroloog in het ziekenhuis zei hard in onze gezichten dat wij nooit zwanger zouden worden. 2nd opinion in het Erasmus MC zagen ze wel een spatader. Deze is operatief verwijderd, helaas na 4 maanden geen verandering in de kwaliteit. De gyn zei dat wij IVF moesten overslaan, dit zou gezien onze uitslagen geen nut hebben. ICSI vonden wij te heftig en hebben een pauze ingelast.
Nu na ruim 1,5 jaar hebben wij opnieuw de sprong gewaagd en hebben wij opnieuw een sperma onderzoek aangevraagd... Het is afwachten!